Claudio Reulens
Op 3 oktober 2017 stelde Rob Rensenbrink zijn biografie 'De Slangenmens' voor in het toen nog Constant Vanden Stock-stadion. Ondergetekende was erbij en sprak die dag met de legendarische Nederlandse aanvaller. Gisteren kwam het nieuws dat Rensenbrink is overleden. Heel het Belgische voetbal in rouw.
Het respect voor Rensenbrink was zeer groot. Journalisten kwamen met oude boeken en foto's naar hem toe en vroegen hem om deze te ondertekenen. Anderen gingen dan weer op de foto met hem. Zelf liet ik zijn biografie handtekenen. Het respect voor 'Robbie' was zeer groot en het kaderde meteen hoe groot Rensenbrink in België is. Een grote meneer. Icoon Paul Van Himst noemde hem die dag niet voor niets 'De beste transfer in de geschiedenis van Anderlecht'.
We spraken Rensenbrink aan met 'meneer Rensenbrink'. "Zeg maar Robbie, hoor", opende hij. Het tekende de mens Rensenbrink. Sober en uitermate vriendelijk naast het veld, op het veld was hij sensationeel en minder vriendelijk voor zijn tegenstanders want hij was onstopbaar.
Voor de jonge garde: anno 2020 zou Rensenbrink niet voor Anderlecht voetballen, maar voor een ploeg van het niveau van pakweg FC Barcelona, Real Madrid of Bayern München. Zo goed was hij. Jan Mulder vergeleek hem met Arjen Robben en de legendarische scout Piet De Visser vergeleek het aanvalstrio Mulder-Rensenbrink-Van Himst met Neymar-Messi-Suarez. Het zegt genoeg, net als de twee keer dat Rensenbrink op het podium van de Gouden Bal stond (1976 en 1978).
Anderlecht is in diepe rouw en tegen Moeskroen moet het komend weekend uitpakken met een indrukwekkend eerbetoon. In minuut 11 moet het publiek zijn icoon een staande ovatie geven en zijn naam scanderen alsof 'Robbie' in 'Het Park' net weer een prachtige slalom heeft bekroond met een doelpunt. Iedereen zou in 'smoking' naar het stadion moeten komen voor de man die zijn 'smoking' aantrok op Europese avonden en het Brusselse publiek liet kraaien van de pret. Een afscheid met grote Europese allures, dat verdient hij.
Toen ik zaterdagochtend plots een 'like' kreeg van de kleindochter van Rensenbrink op een foto van die dag in het stadion van Anderlecht, kroop er een vreemd gevoel over ondergetekende. 's Avonds kwam het bericht dat Rensenbrink was overleden... Het Belgische voetbal is Rensenbrink eeuwig dankbaar en Anderlecht (en ook Club Brugge) zijn in diepe rouw. Bedankt voor alles, 'Slangenmens'.
Claudio Reulens
LEES OOK: Waarom Anderlecht zijn fenomenen niet lang(er) kan houden
