Arne Decraene
Fans van Club Brugge en Anderlecht debatteren nu al weken over wie volgende zomer een plekje in de EK-kern verdient: Gouden Schoen Hans Vanaken, of toptalent Yari Verschaeren. Beiden kwamen in het laatste kwalificatieduel tegen Cyprus aan de bak – Vanaken maakte zelfs de 90 minuten rond – en dus lijken ze allebei voorlopig hun kansen gaaf te houden. Toch staan het tweetal na dinsdag weer net een stapje verder verwijderd van een plaats bij de 23.
Natuurlijk was het maar een overbodige match tegen Cyprus, en uiteraard kan er in de komende maanden nog heel wat gebeuren. Als we één ding mogen onthouden van de simpele laatste horde richting de 30 op 30, is het echter wel dat de internationale carrières van Yannick Carrasco en Christian Benteke nog lang niet voorbij zijn. Samen met vertrouwde dirigent Kevin De Bruyne ontpopten de vaak verguisde routiniers zich namelijk tot dé uitblinkers van de avond. De ene drukte in de eerste helft zijn stempel met twee assists en een doelpunt, de andere vond één keer voor en één keer na de pauze de weg naar doel.
DRIE AFVALLERS, 20 SINECURES
Een schril contrast met diens gebrek aan trefzekerheid voor Crystal Palace, waar Benteke intussen nog maar eens maanden droog staat. Aangezien Carrasco dan weer voor het grote geld maar mindere niveau in China koos – en dat er in zijn laatste optredens bij de Rode Duivels ook aan te zien was – behoorde het duo zo tot de voornaamste kandidaten om de schifting volgende zomer niet te overleven. Voor de spits zou dat weinig nieuws betekenen, want vorig jaar werd hij al gepasseerd door Roberto Martinez in diens selectie voor het WK. Carrasco behoorde toen wel tot de 23 gelukkigen die af mochten reizen naar Rusland.
Wanneer we die kern nu onder de loep nemen, zien we momenteel slechts drie logische afvallers. Moussa Dembélé en Marouane Fellaini besloten immers zelf af te zwaaien, Adnan Januzaj maakte dan weer een duik in de pikorde. Vermits de bondscoach verder wel graag trouw blijft aan de spelers die een historische bronzen medaille veroverden, lijken de volgende namen er evenwel ook nu weer bij te zullen zijn: Courtois, Mignolet, Casteels, Alderweireld, Kompany, Vertonghen, Vermaelen, Boyata Dendoncker, Witsel, Tielemans, De Bruyne, Meunier, Carrasco, Chadli, T. Hazard, E. Hazard, Mertens, Batshuayi en Lukaku.
SLECHTS TWEE PLAATSEN OVER
20 van de 23 zitjes zijn zo, behoudens blessures of andere onvoorziene omstandigheden, nu al bezet. Van één nieuwkomer zijn we ook al quasi zeker: Timothy Castagne. Dat Carrasco plaats ruimt voor de vleugelback oogt sinds dinsdag dus echter weer net iets minder waarschijnlijk, ook Nacer Chadli en Thomas Meunier zijn vaste sinecures. Logischer is dat Thorgan Hazard op papier een rijtje opschuift naar de plek van Januzaj, sowieso al zijn natuurlijke habitat, en er simpelweg een extra flankspeler meegaat. Gezien het belang van de positie en de blessuregeschiedenis van Chadli en Meunier misschien zelfs lang geen overbodige luxe.
Resten er dus nog twee beschikbare plaatsen, met behalve Vanaken, Verschaeren en Benteke nog een rits aan andere kandidaten. Wanneer we ons beperken tot de meest voor de hand liggende opties denken we zo vooral aan Divock Origi, Jason Denayer en Dennis Praet. Die eerste had er in de zomer van 2018 een minder seizoen bij Wolfsburg opzitten, waardoor hij vier jaar nadat Marc Wilmots hem als wit konijn uit zijn hoed toverde het volgende WK thuis van in de zetel mocht bekijken. In Liverpool kon Origi zich sindsdien ook niet echt doorzetten, maar hij zette wel grote stappen en stond er altijd op de belangrijke momenten.
DRIE SPITSEN & DENAYER
Zijn polyvalentie is bovendien een grote troef, want behalve diep in de punt kan de killer van Barcelona eveneens iets lager op het veld uit de voeten. Zeker indien we Januzaj effectief mogen schrappen is – behalve Thorgan Hazard – een extra optie achter de spits dan ook altijd welkom. In Rusland deed Martinez het wel nog met slechts twee pure aanvallers, maar indien Origi op Anfield het komende halfjaar niet volledig naar het achterplan verdwijnt is de kans groot dat daar op het komende toernooi verandering in komt. Met ook Benteke die nu weer op de deur klopt lijkt het er alvast op dat dit keer drie spitsen hun koffers mogen pakken.
De bondscoach bestempelde het profiel van die laatste ook nog als "interessant" en "anders dan Lukaku of Batshuayi", dus wie weet speelt hij zelfs met het idee om alle vier zijn speerpunten te selecteren – wat Wilmots deed in 2016. In dat geval zou de spoeling op het middenveld, waar noch Dembélé noch Fellaini dan een directe vervanger krijgt, echter toch vrij dunnetjes uitvallen. Een kans voor Vanaken of Praet, zou je dus denken, al komt de oplossing misschien opnieuw vanuit de eigen rangen. Dendoncker, in Rusland nog als verdediger geklasseerd, kan namelijk ook een rijtje opschuiven en zo plaatsmaken voor Denayer.
SELECTIE NU AL ROND
Gezien de blessuregevoeligheid van de titularissen achterin, met Vincent Kompany en Thomas Vermaelen als voornaamste zorgenkinderen, valt ook nog een bijkomende versterking in de defensie immers niet uit te sluiten. Op dit moment ligt Denayer dan in de bovenste schuif om die rol te vervullen, ook Brandon Mechele of kersverse debutant Elias Cobbaut behoren nog steeds tot de mogelijkheden. Vermits Martinez het dus blijkbaar wel de moeite vindt om hier een aantal pistes te onderzoeken, ziet het er alvast naar uit dat we in de verdediging nog een verse kracht mogen verwachten ten opzichte van de bronzen WK-kern.
Met Denayer, Origi en Castagne in plaats van Fellaini, Dembele en Januzaj zou onze voorlopige EK-selectie zo nu al volledig rond zijn. Natuurlijk kan Martinez altijd nog voor een verrassing zorgen, iets wat hij in het verleden al meermaals bewees. Wie weet kiest de Spanjaard dus wel voor Benteke in plaats van Origi, laat hij Carrasco alsnog vallen voor een extra middenvelder als Vanaken of Praet, acht hij de aanwezigheid van Denayer niet nodig of gunt hij Verschaeren nu al de ervaring van een groot toernooi. Die laatste drie opties zouden alvast minder geschuif met de posities van Dendoncker, De Bruyne en Thorgan Hazard vereisen.
TÓCH VANAKEN OF VERSCHAEREN?
Het grootste argument in het voordeel van zowel Vanaken als Verschaeren is dan ook dat ze allebei uit de voeten kunnen op een plaats waar de spoeling net iets dunner is, met name in steun van de diepe spits. De draaischijf van Club Brugge heeft zelfs nog een streepje voor, want hij kan tevens iets lager uit de voeten en zo De Bruyne toelaten om die rol te vervullen. Bovendien voegt de lange en kopbalsterke Vanaken in één klap nog wat lengte en luchtdreiging toe aan de kern, misschien ook wel welkom nu Fellaini er niet meer bijloopt. Al kunnen we dan evengoed weer in de richting van specialist ter zake Benteke kijken.
Verschaeren zou Martinez dan weer van een directe doublure voor Eden Hazard en vooral Dries Mertens voorzien, waar hun vervangers nu zelf al elders op het veld aan de aftrap zullen staan. Dat de Spanjaard een boontje heeft voor de youngster van Anderlecht mag bovendien duidelijk zijn, want intussen mocht die toch al driemaal proeven van het grote werk. Engeland nam in 2004 een piepjonge Wayne Rooney mee naar het EK, de toen 19-jarige Cristiano Ronaldo leidde Portugal zelfs naar de finale. Zo een vaart zal het met Verschaeren niet lopen, maar de link naar de volgende generatie kan via hem wel nu al gelegd worden.
NET UIT DE BOOT
Zoals we in onze intro al schreven kan er nog heel wat gebeuren vooraleer Martinez zijn definitieve selectie bekendmaakt. Dan denken we niet alleen aan blessures, maar ook aan de vorm die de Rode Duivels die op het randje balanceren bij hun club en in de komende oefeninterlands etaleren. Na de goede prestaties van Benteke en vooral Carrasco tegen Cyprus ziet het er momenteel echter naar uit dat zowel Vanaken áls Verschaeren wel eens net uit de boot zou kunnen vallen. Aan de spelmakers van Club Brugge en Anderlecht om de bondscoach er in de volgende maanden van te overtuigen dat het gerust ook anders kan.
De (voorlopige) EK-selectie: Courtois, Mignolet, Casteels ; Alderweireld, Kompany, Vertonghen, Vermaelen, Boyata, Denayer ; Dendoncker, Witsel, Tielemans, De Bruyne ; Meunier, Castagne, Carrasco, Chadli ; T. Hazard, E. Hazard, Mertens, Origi ; Batshuayi, Lukaku.
LEES OOK: De Bruyne lucht zijn hart: “Kan geen normale papa zijn”
