Arne Decraene
Een van de vele overbodige spelers die zelfs onder Frank Vercauteren zijn kans niet meer krijgt bij Anderlecht, is Knowledge Musona. Een situatie die ook in zijn thuisland Zimbabwe, waar hij als aanvoerder normaal gezien op handen wordt gedragen, stilaan voor onrust zorgt.
In de lokale media was er zo afgelopen weekend zelfs plaats voor een waar 'Musona-debat', waarbij verschillende waarnemers en mensen die een rol speelden in zijn carrière hun licht lieten schijnen op de situatie. Die discussie kwam er naar aanleiding van de RSCA'er zijn selectie voor de nationale ploeg. "Misschien is hij opgeroepen omdat hij de kapitein is, maar psychologisch gezien verkeert hij niet in de beste conditie. Zijn club en coach willen hem niet meer, wat voor veel verwarring in zijn hoofd zorgt", aldus Marc Duvillard, die Musona vormde in zijn jeugdacademie.
Bondscoach Joey Antipas vindt dan weer dat er voor zijn aanvoerder altijd een plaats in zijn kern is. "Gewoon zijn aanwezigheid is al genoeg. Musona is nodig voor onze ploeg, ik twijfel geen seconde aan zijn capaciteiten", liet die weten. Een mening die voorganger Charles Mhlauri met hem deelt. "Fitheid is een noodzaak, maar niet de enige factor die van tel is bij een selectie voor het nationale team. Musona speelt bij een topclub in goede competitie, waar hij ongetwijfeld zijn conditie op peil houdt. Er is trouwens nog een groot verschil tussen opgeroepen worden en effectief spelen."
Het laatste woord is voor een aantal analisten. "We zeggen niet dat Musona plots een slechte aanvaller is geworden. Hij is gewoon niet fit en niet in vorm. Zonder matchritme zit hij mentaal bovendien niet op hetzelfde niveau als de jongens die elke week spelen", klinkt het sceptisch bij de ene, terwijl anderen hun aanvoerder dan weer blijven beschouwen als een van de absolute toppers van het land. "Zijn statistieken liegen niet: Musona is een van de allerbeste spelers die we hebben. Misschien hebben de coaches in Anderlecht gewoon een persoonlijk probleem met hem."
LEES OOK: Anderlecht bereikt absoluut dieptepunt: ongezien in 89 jaar
