KRC Genk en Felice Mazzu: is het vuur al uitgedoofd?

Dat Genk een terugval zou kennen na een fantastisch seizoen was ergens wel te verwachten. De kampioenenploeg verloor in de zomer maar twee echte steunpilaren: Leandro Trossard en Ruslan Malinovskyi. Maar de meest bepalende figuur is er ook niet meer. Hoofdtrainer en architect Philippe Clement trok naar zijn grote liefde Club Brugge en werd vervangen door Felice Mazzu. Een stijlbreuk heette dat: het defensieve reactievoetbal van de Italo-Belg in Charleroi, stond haaks op de dominante pressing van Clement.

Bij de Carolo's werden echter fraaie resultaten geboekt en lanceerde Mazzu ook regelmatig veelbelovende nieuwe spelers. Daardoor kreeg hij eindelijk zijn zin bij een topclub, zijn Italiaanse passie en mijnverleden van zijn ouders speelden daar ook een rol in. Maar na een wisselvallige start van het seizoen, het gebrek aan een duidelijke lijn in het spel en vooral door de blamage in Salzburg, beginnen nu al de eerste twijfels te ontstaan.

Extern dan toch, binnen de club beweert men voorlopig nog als één man achter Mazzu te staan. Woensdag zat Dimitri de Condé nog met hem rond de tafel, waarna de technisch directeur andermaal openlijk zijn steun verkondigde. Al wil dat in het hedendaagse voetbal niets zeggen, al vaak waren zo'n uitspraken het begin van het einde. De komende wedstrijden tegen Oostende, Ronse (Croky Cup), STVV, Napoli en Moeskroen worden van levensbelang voor Mazzu. Stel je maar eens voor dat er verloren wordt tegen de rivaal uit Sint-Truiden, of dat Ronse de landskampioen uit de beker kegelt...

Na het treffen tegen Moeskroen op 6 oktober - nog maar een dikke twee weken veraf - vindt de tweede interlandbreak plaats. Een ideaal moment voor een eerste grondige analyse en ook om eventueel bij te sturen. Het seizoen is dan nog niet helemaal verloren, een nieuwe wind in de sportieve staf wordt dan in vele bestuurskamers als oplossing gezien.

De hamvraag vandaag luidt: geeft Genk de nodige tijd aan Mazzu om de club terug op de rails te zetten? Want hoe langer de landskampioen blijft aanmodderen, hoe groter de kans op een snertseizoen. Ook na de vorige titels kende Genk telkens een terugval en in sommige gevallen duurde dat zelfs enkele jaren. Een scenario waar het huidige bestuur van huivert.

Momenteel geniet Mazzu (terecht) nog het nodige krediet, maar deze situatie kan geen maanden meer duren. Dat de immer rustige of zelfs terughoudende voorzitter Peter Croonen deze week openlijk zijn enorme teleurstelling uitte over de manier waarop de ploeg zich profileerde in Salzburg, is een teken aan de wand. Hij benadrukte weliswaar dat de positie van de coach momenteel niet in twijfel wordt getrokken, maar tussen de regels konden we afleiden dat er maar best snel resultaten geboekt kunnen worden.

Indien die resultaten uitblijven en ook het spelniveau niet omhoog gaat, staat Genk voor een moeilijke evenwichtsoefening. De club zal niet snel een trainer ontslaan en wil dat in dit geval uiteraard ook vermijden. Maar men zal ongetwijfeld ook geleerd hebben uit het dossier-Stuivenberg. De Nederlander werd lange tijd, wellicht te lang, een hand boven het hoofd gehouden. Toen hij dan toch ontslagen werd kreeg opvolger Clement de ploeg wél op de rails, met alle successen van dien.

Mazzu ontslaan één dezer weken zou in ieder geval een kleine schok teweegbrengen, een duidelijke wake up-call. Maar dan nog is het onzeker of de Genkse motor zal aanslaan met een andere trainer aan het roer. "Dinsdag werd heel duidelijk dat het anders moet", vertelde Croonen. Aan Mazzu dus om te tonen dat hij voor die andere aanpak zal zorgen. Zo niet zou zijn naam wel eens aan het lijstje met Maes, Stuivenberg en andere Ferrera's kunnen worden toegevoegd: coaches die er niet in slaagden Genk op het juiste pad te krijgen en vroegtijdig moesten beschikken.

Een andere vraag is of Mazzu zelf wel nog het vuur heeft om deze situatie om te keren. Bij Sporting Charleroi was hij jarenlang éénbrok passie, terwijl hij bij Genk een eerder gelaten indruk achterlaat. En waar hij in het Zwarte Land regelmatig wedstrijden deed keren met zijn tactische ingrepen, vindt hij in de Luminus Arena maar niet het juiste recept om zijn kwalitatief sterkere spelersgroep optimaal te laten renderen.

Bovendien slaagt hij er niet in om dat vuur ook op zijn spelers over te brengen. Bij Charleroi liet hij zijn ploeg doorgaans vechten als leeuwen. Geen enkel team ging graag op bezoek in Mambourg, daags nadien was het voor de tegenstanders vaak schade opmeten. Iets wat Genk afgelopen vrijdag zelf nog aan den lijve mocht ondervinden. Die vechtlust ontbreekt momenteel bij de kampioen. Dat Genk dinsdag meer goals incasseerde dan dat het fouten maakte, is een veelzeggende statistiek. 

Toen Mazzu nog bij de Carolo's zat, werd er - vooral aan de Nederlandstalige kant van het land - wel eens getwijfeld of hij het juiste profiel had voor een topclub. Roepen en tieren langs de lijn, doelpunten vieren alsof hij ze zelf had gescoord, na de match een sigaretje roken met de harde kern ... het zou niet kunnen bij een topclub. Daarom lijkt hij zich ook aan te passen. Maar Genk heeft op dit moment net iemand nodig die de kleedkamer in brand zet, iemand die de spelers in die mate kan oppeppen zodat ze weer boven zichzelf kunnen uitstijgen.

Mazzu zal dus snel zichzelf moeten terugvinden. Opnieuw die Italiaanse passie etaleren en overbrengen op zijn spelers, opnieuw die gewaagde tactische keuzes durven maken. Lukt hem dat, dan kan het alsnog het begin van iets moois zijn. Lukt dat niet, dan zou zijn (eerste) avontuur bij een topclub wel eens snel voorbij kunnen zijn. Eén ding is duidelijk: er is geen tijd meer te verliezen, de reactie moet er nu komen.